با سلام به همه دوستانم در جواب خانم مفاخري به نظر من توجه مديران به قابلیت های توانمندسازی ای تی از طريق باور اونها ممكنه و  قويترين ابزاري كه ميتونه باور ميران رو تغيير بده فضاي رقابتي كسب و كاره.

 من فكر ميكنم مشكل از اون جايي شروع شد كه ما قواننين كسب و كار در ايران رو به صورت يك ديوار دور خودمون كشيديم تا از دنياي رقابتي امروز دور بشيم پس در اين فضا اصلا نبايد به مديران به خاطر عدم استفاده از ابزار هاي جديد توانمند سازي خرده گرفت چون بنگاه هاي اقتصادي بدون استفاده از اين ابزارها هم داراي سود آوري هستند پس چه دليلي ميتونه  مديران را در اين باز غير رقابتي به استفاده از ابزار هاي رقابتي اونم با توجه به مسايل و سختي هاي استفاده از اين ابزار ها دعوت كنه...

 من توی پست قبلی که فرستادم به مساله رقابت پذیری و تاثیری که روی کسب و کار و تفکر مدیران سازمان می گذارد اشاره ای کردم و فکر می کنم ما نباید دچار اشتباه بشیم قرار نیست که ما به مدیران تفهیم کنیم که فناوری اطلاعات چقدر می تونه مفید باشه این کار تا موقعی که لزومش حس نشه امکان نداره صورت بگیره. ما می تونیم به اون دسته از مدیران که احساس خطر می کنند و فهمیده اند که در سازمانشان مشکلی وجود دارد، راه حلهای فناوری را نشان داده و به انها اگاهی دهیم وآنها را توسط ابزارهای فناوری توانمند سازیم اما در مورد سازمانهایی که احساس مشکلی در ساختارو درآمدشان نمی کنند ، سازمانهایی که با تجارت جهانی در ارتباط تیستند و درحیطه کاری خود به صورت انحصاری کار می کنند این راه حلها مورد توجه نمی باشد زیرا لزوما مشکلی نیست(حداقل از دید گردانندگان سازمان)بنابراین در این شرایط تنها کاری که این سازمانها انجام می دهند یک سری آموزش به کارکنان خود است برای اینکه از دید عموم از تکنولوژی عقب نمانند و یک سری اصطلاحات که مدیران سعی می کنند آنها را حفظ کنند تا در محافل به کار ببرند. بنابراین با توجه به اینکه اینگونه سازمانها با این طرز تفکر و ساختار نمی توانند مدت زیادی به این صورت ادامه حیات دهند من فکر می کنم در حا ل حاضر ما باید به عنوان افرادی که می خواهیم فناور ی اطلاعات را در جامعه جا بیاندازیم وضرورت ان را تاکید نماییم ،باید از سازمانهایی که این نیاز را احساس کرده اند شروع کنیم .تا رقابت و توانمندی که این سازمانهابا استفاده از فناوری کسب می کنندفرهنگ و دیدگاه افراد را پذیرای این امر نماید.

با سلام همين طور كه قبلا هم گفتم نقش قوانين موجود در زمینه كسب و كار در اكثر عرصه ها ي تصميم گيري و تصميم سازي  در سازمانهای  ايراني موجب ايجاد فضايي غير رقابتي شده به همين دليل نيز مديران لزوم اجراي پروژه هاي توانمند ساز را نمي بينند اما تغيير فضاي تجاري ايران با توجه به مشكلات داخلي و نيز پاره اي فشار هاي بين المللي در مورد اصلاح ساختار هاي غلط اقتصادي با وجود عدم پيشرفت مناسب و يا حتي پسرفت در بعضي زمينه ها روزنه اميد ايجاد  بازار هاي مدرن در ايران را پررنگ كرده است كه اين اميد به كابوسي تلخ براي مديران سنت گرا تبديل شده است.

پس نقش كار شناسان و نخبگان در اين شرايط تلاش در ايجاد ، بهبود و تغيير روشهاي سنتي كسب و كار از طريق تاثير بر روند قانون گذاريست .

با تشکر ازدوستان عزیز که در این بحث شرکت نموده اند من سعی کردم در پست قبلی جمع بندی را در اختیار شما قرار داده و در انتهای بحث  ازاستاد نصیر زاده به خاطر توجه شان تشکر نموده و خوشحال می شویم که نظر ایشان را نیز در مورد این موضوع بدانیم.