اگرچه ریسک در عملیات اعتباری بانک‌ها و موسسات مالی و تا حدودی ریسک بازار، ناشی از نوسان قیمت دارایی‌هاست، و قیمت کالاها و خدمات در حوزه عملیات بانکی و مالی از دیر باز شناخته شده اما ریسک به مفهوم امروزی به گونه‌ای که تقریبا حوزه وسیعی از عملیات مالی موسسات را پوشش دهد، پدیده‌ای جدید و مربوط به دو دهه اخیر است. شاید بتوان سقوط نظام برتون وودز و انتقال نظام پولی جهان از برابری‌های ثابت به برابری‌های شناور در سال 1974 را نقطه عطفی در زمینه ورود ریسک به حوزه تجارت و مبادلات مالی خارجی کشورها تلقی كرد.

در خاتمه قرن بیستم متخصصان دانش بازاریابی به یافته ای مهم دست یافتند که عبارت بود از این که بازاریابی موفق، حاصل فعالیت معمول و روزمره کارکنان واحدهای بازاریابی و بازاریاب های آن ها نیست بلکه پدیده ای است که آمیخته ای از طرز فکرها، اقدام ها، رقابت و فرآیند طرح ریزی بازار است. در سال ۲۰۰۰ دکتر Hugh Davidson استاد بازاریابی دانشگاه گران فیلد انگلستان و مشاور شرکت هایی نظیر فولکس واگن، خطوط هواپیمایی بریتانیا و شل، نظریه ای بدیع در مورد بازاریابی عرضه کرد که به «بازاریابی تهاجمی» معروف شد.
در نگرش بازاریابی تهاجمی، واحد بازاریابی مسوول اجرای تمام نوآوری های عمده سازمانی است. دلیل این امر این است که بازاریابی، در حقیقت رویکردی سودجویانه به کسب و کار است، سودی که بقای بنگاه اقتصادی را تضمین می کند و همین امر واحد بازاریابی را راهبر تمام فعالیت های تولیدی می سازد.

آیا دقت کردید هنگامی که به یک کنسرت موسیقی می روید، به یک سمینار مهم دعوت می شوید، یا در حال ارائه Demo برنامه ای که نوشته اید به مدیر خود می باشید و ... اغلب اتفاق هایی نا خواسته که تا قبل از آن در هیچ یک از آزمایش ها خود را نشان نداده اند، بروز می کند و باعث اخلال در برنامه می شود. هر روز غذا میل می کنید و ذره ای به روی لباستان نمی ریزد اما روزی که می خواهید با لباس تمیز به جایی بروید، مقداری از سس غذا روی لباستان می ریزد. اغلب دوستان تحت این شرایط می گویند "بازهم قانون مورفی اجرا شد!"

اغلب مردم و حتی مدیران با روشهای درست تصمیم گیری در یک محیط به شدت پویا آشنا نیستند. همان‌طور که دکتر رالف کینی، در کتاب ارزنده " تفکر ارزشی: راهی به سوی تصمیم‌گیری خلاق " خاطرنشان می‌‌کند، مردم به روش" گزینه‌ای " تصمیم می‌گیرند، در حالی که اصولاً باید تصمیم‌های خود را بر پایه " ارزشها "یشان اتخاذ کنند. علاوه‌براین، مردم و مدیران زمانی که با یک موقعیت تصمیم‌گیریِ دشوار رو به رو می‌شوند، بین زمین و هوا سرگردان می‌مانند: آیا باید به سراغ روشهای تحلیلی تصمیم‌گیری بروند؟ آیا باید به احساسات و شهود درونی خود اکتفا کنند؟

يك چرخه بازار موفق چرخه اي است كه:
1- برنامه ريزي استراتژيك و عملياتي كردن برنامه ها در سازمانها را تسهيل كرده و به آنها جهت بخشد؛

2 - در دوران شكوفايي و دوران ركود اقتصادي بتواند مديران را در تنظيم برنامه توليد، عرضه و برنامه هاي بازاريابي و... ياري كند؛

3 - يك چرخه بازار موفق زماني به انتها مي رسد كه كالاي توليدشده به دست مصرف كننده رسيده و نظرات او را تامين كند؛
4 - يك چرخه بازار موفق مي بايست باعث بالارفتن سطح مصرف، بالابردن رضايت مصرف كنندگان، بالابردن سطح انتخاب و … گردد.
در اين مقاله، چهار مرحله (جمع آوري اطلاعات، تجزيه و تحليل و طبقه بندي اطلاعات، برنامه ريزي و كنترل، جرا) به عنوان اركان اصلي برنامه مديريت بازار مطرح گرديده است كه هركدام به تنهايي و در مراحل جداگانه يا در يك چرخــه كامل و متوالي قابل تحليل، بررسي، برنامه ريزي و اجراست.

مدیریت کیفیت طی چند دهه (از نیمه قرن بیستم تا امروز) با ارائه تفکر بهبود برپایه حرکت به سمت نقص صفر، دنیای کسب و کار را متحول کرده است. در دهه 50 مفاهیم و الگوهای کنترل کیفیت در شرکت‌ها مطرح شد و در دهه 1960 کنترل کیفیت جامع ظهور کرد. در حدود دهه‌های 70 تا 90 تحولات مهمی در کیفیت جامع رخ داد که این تحولات با نیازها و الزامات کسب و کار همراه بود. نام و ایده آغازین شش سیگما به بیل اسمیت نسبت داده می‌شود. وی که در دهه 70 و 80 میلادی به عنوان مهندس ارشد کیفیت و قابلیت اطمینان در شرکت موتورولا به فعالیت مشغول بود، اکنون پدر شش سیگما نام دارد. بیل اسمیت با مشاهده افزایش نرخ خطا در نتیجه افزایش پیچیدگی محصولات و اضافه شدن بر تعداد قطعات آنها، با تلفیق مفاهیم قابلیت اطمینان و تکنیک‌های مهندسی کیفیت، ایده آغازین شش سیگما را به باب گالوین، مدیر عامل شرکت عرضه کرد و او نیز نظر اسمیت را پذیرفت.

با نگاهی گذرا به فهرست ناکامان سال ۲۰۰۶ میلادی ، متوجه می‌شویم که بیش‌تر آن‌ها محصولات شرکت‌های بزرگ و پرآوازه هستند. مثال‌های خوبی به شمار می‌روند تا نشان دهند که عدم توجه به نیاز‌های مشتریان در هنگام طراحی تا چه حد می‌تواند زیان‌بار باشد. باهم در قسمت اول ؛ رتبه دهم: اپل آی‌پاد ؛ رتبه‌ی نهم: مرورگر اینترنت اکسپلورر شرکت مایکروسافت: Microsoft Internet Explorer ۷؛ رتبه‌ی هشتم: تلویزیون‌های با وضوح بالا (HDTV) رتبه‌ی هفتم: فن‌آوری‌‌های Intel Viiv و AMD Live!؛ رتبه‌ی ششم: فن‌آوری‌ شبکه‌ی بی‌سیم ۸۰۲.۱۱n؛ رتبه‌ی پنجم: Microsoft Zune را دنبال می کنیم و در قسمت دوم گفتار مبحث رتبه‌ی چهارم: اینترنت پهن‌باند ؛ رتبه‌ی سوم: مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) ؛ رتبه‌ی دوم: UMPC ؛ رتبه‌ی اول: سونیSoNY را مرور می کنیم.

تجارت الکترونيک (e-commerce) سالانه بيش از 500 ميليارد دلار گردش مالي تجارت جهاني را در اختيار دارد. اين نوع خاص از تجارت که از اوايل دهه 90 ميلادي آغاز شد ، به دليل سهولت در بکارگيري آن و داشتن مولفه هايي مانند سرعت ، دقت و امنيت ، از مشتري مداري بسياري برخوردار شد که در اينترنت ،نمونه‌هاي زيادي از آن را مي توان مشاهده کرد.
سايت هايي مانند ebay.com يا amazon.com يا بخش خريد و فروش گوگل froogle.com به عنوان برترين هاي تجارت الکترونيک در وب شناخته مي شوند.
در اين نوشتار قصد داريم تا راهکارهاي مهم در کسب موفقيت در تجارت الکترونيک را براي خوانندگان محترم ، تشريح کنيم. اين 12 نکته مي تواند راهگشاي خيلي از موفقيتهاي بزرگ ، در فرمت هاي ساده باشد.

مدیریت دانش، پیش ‌نیازی برای کسب و کار الکترونیکی و روند رو به رشد مشتری مدارانه این نوع کسب و کار است. سازمان برای راه‌اندازی یک محیط کسب و کار الکترونیکی، باید اطلاعات و دانش مطلوبی در باره بازارها، مشتریان، محصولات و خدمات، روشها، فرایندها، رقبا، مهارتهای کارکنان و محیط قانونی ‌اش در اختیار داشته باشد. این امر نیز این واقعیت را نشان می دهد که سازمانها، با ظهور کسب و کار الکترونیکی ، می‌توانند در سرتاسر جهان از طریق اینترنت و اینترانت که منجر به انقلابی در راههای دستیابی به ثروت، اطلاعات و دانش شده است، کسب و کار را بصورت الکترونیکی دنبال کنند . اکنون سیستم‌های مدیریت دانش برای تضمین ارزش ناشی از دانش درون و بیرون سازمان بسیار حیاتی هستند.

شما به طور قطع مقالات و کتب فراوانی را در رابطه با مدیریت زمان مطالعه کرده اید اما ما در اینجا با عنوان کردن ۱۱ کلید اصلی در مدیریت زمان سعی داریم که شما را بلافاصله به هدف نهایی خود که همان از دست ندادن زمان و مدیریت صحیح وقت است هدایت کنی.م
بحث مدیریت زمان سال هاست که ذهن افراد و صاحب نظران گرایش هاى مختلف خصوصاً علماى مدیریت را به خود مشغول کرده است و تاکنون دوره هاى آموزشى و سمینارهاى تخصصى فراوانى در رابطه با مدیریت زمان برپا شده است اما سؤالى که مطرح است این است که آیا واقعاً ما توانسته ایم بر زمان احاطه پیدا کرده و آن را تحت کنترل خود درآوریم؟