مقاله حاضر به ارائه نتايج حاصل از ارزيابي اوليه مديريت دانش در يك واحد تحقيقاتي مي پردازد. هدف از انجام اين ارزيابي، ايجاد شناخت نسبت به وضعيت موجود نظام مديريت دانش در واحد تحقيقاتي و يافتن نقاط قوت و ضعف آن است. اين ارزيابي، اولين گام در شناخت نقاط قوت و ضعف گروههاي پژوهشي مختلف واحد مذكور است كه شناخت اين نقاط براي ارزيابي نهايي ضروري است.

كسب و كارهاي پيشرو با ايجاد مديريت دانش سعي در كنترل دارايي هاي عقلايي و ايجاد ارزش دارند. پيتر ربورتسون مدير ارشد اجرايي در شركت توليدي chevron usa اخيرا مزاياي مديريت دانش را به اين شرح برشمرده است:
"واقعيت خوب براي كسب و كار مديريت دانش و تسهيم بهترين تجارب است.هرچه ما سريعتر و بهتر و اثربخش تر ايده هاي خود را تسهيم كنيم ، ما محصولات بهتري مي توانيم توليد كنيم ،به مشتري بهتر خدمت ارايه بدهيم و در كاركنانمان تعهد ايجاد كنيم".
كنترل سرمايه هاي عقلايي چطور مي تواند سودآور باشد؟اين مقاله سعي در توصيف گامهايي دارد كه سازمان بايد براي اجراي موفقيت آميز مديريت دانش طي كند .چالشهاي مديريت دانش در سازمانها در ارتباط با محتوا ، افراد و مسايل اقتصادي است.به هر حال ، اين تكنولوژي در نهايت سازمان را قادر به مديريت تجارب و دارايي هاي عقلايي خود مي كند.
هر چند در آغاز ، چالشهاي مديريت دانش به نظر پر ريسك مي آمد .تام داونپورت مدير برنامه مديريت اطلاعات در دانشگاه تگزاس معتقد است كه "مديريت دانش پرهزينه ، سياسي و بدون توقف است اما فرآيندي است كه سازمان نمي تواند از آن اجتناب كند." اوسپس اين سئوال را مطرح مي كند كه "چقدر براي يك سازمان هزينه آن قابل اغماض تر از دانش كاركنانش است ؟"
در اين مقاله نگرشي عملي به مديريت دانش خواهيم داشت تا مزاياي واقعي مديريت دانش براي سازمان به ارمغان اورده شود.

در دنياي پرشتاب امروز كه تغيير و تحول يكي از مهم‌ترين مشخصات محيط كاري محسوب مي‌شود و به گفتة پيتر سنگه "تنها اصل ثابت، تغيير است" [1]، همراه شدن با سرعت تغييرات و هماهنگ ماندن با نيازهاي مشتري يكي از دغدغه‌هاي اصلي سازمان‌هاي توليدي و خدماتي است. مديريت دانايي يكي از مفاهيم و راهكارهايي است كه در عصر حاضر براي رسيدگي به اين دغدغة مهم سازمان‌هاي مختلف ابداع شده است. در كشور ما، ايران، تحقيقات ناچيزي در ارتباط با ارزيابي عملكرد مديريت دانايي در سازمان‌ها انجام شده است. در اين مقاله ابتدائاً اصول مديريت دانايي از طريق بررسي ادبيات موضوع برشمرده مي‌شود. سپس معيارهاي آيتم دوم طبقة چهارم جايزة ملي كيفيت مالكولم بالدريج، به دليل جامعيتشان، مبناي ارزيابي عملكرد مديريت دانايي در سازمان‌ها قرار مي‌گيرند. نهايتاً روشي كمّي بر مبناي اين معيارها براي ارزيابي عملكرد مديريت دانايي در سازمان‌ها ارائه مي‌گردد.

در جامعه فراصنعتي امروز، دانش به يك منبع كليدي تبديل گرديده است. با وجود اين، ســازمانها در پرورش و اداره دانش با چالشهاي بي شماري مواجه هستند. از آنجايي كه صرفاً قسمتي از دانش به وسيله سازمان و قسمتي ديگر به وسيله افراد دروني مي شود لذا نظارت و كنترل بر فعاليتهاي دانشي برخلاف فعاليتهاي توليدي دشوار است. اين دوگانگي بين دانش شخصي و سازماني، استراتژي هاي مديريتي متفاوتي را درخصوص مديريت آن مي طلبد. هدف اين مقاله ارائه چارچوبي درجهت جستجوي اختلافات بين دانش سازماني و شخصي است و در اين راستا مجموعه اي از استراتژي هاي مديريتي را براي اداره آنها پيشنهاد مي كند. اين مقاله همچنين روشهاي مورداستفاده يك سازمان درجهت تبديل دانش شخصي به دانش سازماني را نيز موردبحث و بررسي قرار خواهد داد

در آخرين بحثي كه با عنوان «كانون تفكر در گستره ICT» در اين ستون ارايه شد، به لزوم تشكيل اين نهادهاي علمي و اجتماعي در حوزه فناوري اطلاعات و ارتباطات تاكيد كردم. حال به نوع فعاليت‌ها و تركيبي كه بايد براي انـجام اين فـعاليت‌ها به كار گـرفته شـود، اشـاره مـي‌كـنم: بر اين اساس، فعاليت‌هاي كانون تفكر عبارتند از: 1- آينده انديشي 2- پژوهش راهبردي يعني برنامه‌ريزي استراتژيك 3- ايده‌پردازي و تحليل 4- ارايه راه‌حل‌هاي اثربخش و 5- همفكري با مديران كه به طور خلاصه از آن با عنوان سياست‌پژوهي تعبير مي‌كنيم.

نياز سازمانها براي تبديل شدن به سازمانهاي يادگيرنده، فزوني يافته است.سازمان يادگيرنده به مديريت دانش نيازمند است و به عکس.اين موضوع به مثال مرغ و تخم مرغ شبيه است.پاسخ به اين پرسش که کداميک زودتر مطرح شده ،غير ممکن است.زيرا براي نيل به موفقيت، هر دو به هم نيازمندند. هرسازمان براي تبديل شدن به يک سازمان يادگيرنده، نيازمند توجه به مفاهيم مرتبط به سازمان يادگيرنده و مديريت دانش است.بنابراين در اينجا بر هر دو مورد تاکيد مي شود.اين مقاله به دنبال ارتباط اين دو موضوع است و در يک رويکرد کلي نگر، مدلي ادراکي را ارائه مي دهد.

دانش داده كاوي يكي از ده علم برتر قرن اخير است. اين دانش با بهره گيري از علوم مختلف همچون آمار، رياضيات و هوش مصنوعي پاسخ گوي نيازهاي جديدي از جمله پيش بيني و كشف الگوهاي پنهان در داده ها است و به عنوان پل ارتباطي ميان علم آمار، هوش مصنوعي، الگو شناسي، فراگيري ماشين و بازنمايي بصري شناخته مي شود.

فن داده كاوي سازمانها و شركت ها را قادر مي سازد تا از سرمايه داده هاي خود بهره برداري نموده و از آن به عنوان ابزاري براي پشتيباني فرآيند تصميم گيري استفاده كنند.

سازمان ياد گيرنده يا فراگير يك الگوي تغيير يافته براي سازمانها و راهي نوين براي انديشيدن درباره سازمان در عصر دانش است. يك سازمان يادگيرنده داراي كمترين سلسله مراتب اختيارات، پاداشي برابر در برابر عملكرد يكسان، فرهنگ مشترك و ساختاري انعطاف‌پذير و سازشكار است كه مي‌توان بدان وسيله از فرصتها استفاده كرد و بحرانها را از بين برد. سازمان ياد‌گيرنده الگوي منحصر به فردي ندارد و به واقع نوعي نگرش يا فلسفه جديد درباره سازمانهاست كه نقشهاي اصلي را به عهده اعضاي سازمان مي‌گذارد.

با توجه به تغییرات مستمر، افزایش عدم اطمینان، پیچیدگی شرایط و رشد روزافزون سرعت و شتاب آنها در عرصه های مختلف، به ویژه در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباطات، اوضاع اقتصادی و خواسته های مشتریان؛ فضای رقابت بین سازمانها در حوزه کسب و کار بیش از پیش تشدید شده است. در چنین فضایی افزایش قدرت رقابتی و توانمندسازی سازمانها به منظور ادامه حیات و بقاء آنها نقش تعیین کننده ای خواهد داشت.

افزایش قدرت رقابتی سازمانها در گرو تولید محصولات و ارائه خدمات با قیمت مناسب، کیفیت مطلوب، خدمات پس از فروش به موقع و قابل قبول به مشتریان و نهایتا تامین حاشیه سود مناسب و منفعت برای سهامداران و ذینفعان می باشد. سوالی که مطرح می گردد این است که سازمانها چگونه می توانند در برابر رقبای داخلی و خارجی مقاومت کرده، خود را توانمندتر نموده و متناسب با شرایط و موقعیت های مختلف عملکرد بهتری ارائه نمایند؟ برای پاسخگویی مناسب به سوال مطروحه موضوع مورد مطالعه، بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته و نتیجتا بکارگیری فرآیند اجرایی مدیریت دانش در سازمانها به عنوان یک راه حل محوری پیشنهاد شده است. در همین راستا مراحل فرآیند مذکور تشریح گردیده و به نکات کلیدی که هر سازمان، با توجه به شرایط و موقعیت خاص خود در هر مرحله لازم است مورد توجه قرار دهد اشاره شده است.

در این عصر ضمن تلاش‌های بسیاری که در زمینه ساختاردهی و مهندسی مجدد فرایندها و همچنین کاهش هزینه‌ها به منظور کسب سودآوری، توسط شرکت‌ها انجام گرفته است ، اینک نوبت این است تا بسیاری از آنها به تجدید سبد محصولات خود از طریق ایجاد نوآوری بپردازند. در این راستا خلاقیت و تولید افکار و اندیشه‌های نو توسط مدیران و کارکنان سازمانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده و جایگاه والایی را در سازمان به خود اختصاص داده است. امروزه سازمان‌هایی موفق هستند و می توانند در دنیای پر رقابت ادامه حیات بدهند که دائماً افکار و اندیشه‌های جدید را در سازمان کاربردی سازند. این امر توسط مدیران و کارکنان خلاق امکان پذیر است اما آیا شرکت‌ها شرایط و محیط مورد نیاز را ایجاد می کنند؟ آیا آنها با اهرم‌های مناسب جهت بهینه ساختن موفقیت نوآوری آشنایی دارند؟