كسب و كارهاي پيشرو با ايجاد مديريت دانش سعي در كنترل دارايي هاي عقلايي و ايجاد ارزش دارند. پيتر ربورتسون مدير ارشد اجرايي در شركت توليدي chevron usa اخيرا مزاياي مديريت دانش را به اين شرح برشمرده است:
"واقعيت خوب براي كسب و كار مديريت دانش و تسهيم بهترين تجارب است.هرچه ما سريعتر و بهتر و اثربخش تر ايده هاي خود را تسهيم كنيم ، ما محصولات بهتري مي توانيم توليد كنيم ،به مشتري بهتر خدمت ارايه بدهيم و در كاركنانمان تعهد ايجاد كنيم".
كنترل سرمايه هاي عقلايي چطور مي تواند سودآور باشد؟اين مقاله سعي در توصيف گامهايي دارد كه سازمان بايد براي اجراي موفقيت آميز مديريت دانش طي كند .چالشهاي مديريت دانش در سازمانها در ارتباط با محتوا ، افراد و مسايل اقتصادي است.به هر حال ، اين تكنولوژي در نهايت سازمان را قادر به مديريت تجارب و دارايي هاي عقلايي خود مي كند.
هر چند در آغاز ، چالشهاي مديريت دانش به نظر پر ريسك مي آمد .تام داونپورت مدير برنامه مديريت اطلاعات در دانشگاه تگزاس معتقد است كه "مديريت دانش پرهزينه ، سياسي و بدون توقف است اما فرآيندي است كه سازمان نمي تواند از آن اجتناب كند." اوسپس اين سئوال را مطرح مي كند كه "چقدر براي يك سازمان هزينه آن قابل اغماض تر از دانش كاركنانش است ؟"
در اين مقاله نگرشي عملي به مديريت دانش خواهيم داشت تا مزاياي واقعي مديريت دانش براي سازمان به ارمغان اورده شود.

ابتدا تعاریفی که در مورد دانش بیان شده است : در این تعاریف می توانیم به نقش اساسی که دانش در برنامه ریزیها ، تصمیم گیریها و همچنین پیاده سازی راهکارهایی در جهت حل مسائل گوناگون ایفا مکند ،پی برد.

سازمان ياد گيرنده يا فراگير يك الگوي تغيير يافته براي سازمانها و راهي نوين براي انديشيدن درباره سازمان در عصر دانش است. يك سازمان يادگيرنده داراي كمترين سلسله مراتب اختيارات، پاداشي برابر در برابر عملكرد يكسان، فرهنگ مشترك و ساختاري انعطاف‌پذير و سازشكار است كه مي‌توان بدان وسيله از فرصتها استفاده كرد و بحرانها را از بين برد. سازمان ياد‌گيرنده الگوي منحصر به فردي ندارد و به واقع نوعي نگرش يا فلسفه جديد درباره سازمانهاست كه نقشهاي اصلي را به عهده اعضاي سازمان مي‌گذارد.

مقاله حاضر به ارائه نتايج حاصل از ارزيابي اوليه مديريت دانش در يك واحد تحقيقاتي مي پردازد. هدف از انجام اين ارزيابي، ايجاد شناخت نسبت به وضعيت موجود نظام مديريت دانش در واحد تحقيقاتي و يافتن نقاط قوت و ضعف آن است. اين ارزيابي، اولين گام در شناخت نقاط قوت و ضعف گروههاي پژوهشي مختلف واحد مذكور است كه شناخت اين نقاط براي ارزيابي نهايي ضروري است.

نياز سازمانها براي تبديل شدن به سازمانهاي يادگيرنده، فزوني يافته است.سازمان يادگيرنده به مديريت دانش نيازمند است و به عکس.اين موضوع به مثال مرغ و تخم مرغ شبيه است.پاسخ به اين پرسش که کداميک زودتر مطرح شده ،غير ممکن است.زيرا براي نيل به موفقيت، هر دو به هم نيازمندند. هرسازمان براي تبديل شدن به يک سازمان يادگيرنده، نيازمند توجه به مفاهيم مرتبط به سازمان يادگيرنده و مديريت دانش است.بنابراين در اينجا بر هر دو مورد تاکيد مي شود.اين مقاله به دنبال ارتباط اين دو موضوع است و در يک رويکرد کلي نگر، مدلي ادراکي را ارائه مي دهد.

ا توجه به جايگاه ويژه مديريت دانش در سازمانهاي امروزي و با توجه به اين واقعيت که مديريت دانش در گذر زمان و به شکل تدريجي کامل مي شود؛ سازمانها و محققان بسياري به ارائه الگوهاي بلوغ مديريت دانش(1) پرداخته اند. هر چند که از جنبه هاي مختلف بر بسياري از اين الگوها ايراداتي وارد شده و بررسي هايي در مورد آنها انجام شده است؛ اما اين بررسي ها؛ به طور عمده موردي بوده و در دامنه محدودي از الگوها انجام شده، فاکتورهاي محدودي را در نظر داشته و حتي در مواردي نيز تنها به بيان نقاط اشتراک و مشخصه هاي ظاهري الگو بسنده کرده اند. اين در حالي است که به منظور توسعه الگوهاي بلوغ، لازم است تا بررسي جامعي روي الگوها صورت گيرد و الزامات توسعه اين الگوها درک شود. از اين رو و به منظور پوشش اين خلا، اطلاعات مربوط به الگوهاي مختلف مورد مطالعه عميق و کيفي قرار گرفته، ضمن ارائه طبقه بندي الگوها بر اساس ويژگي هايي، همچون: ميزان انعطاف پذيري، ساختار / توالي بلوغ، تمرکز بر ذي نفعان مختلف و جامعيت در نواحي کليدي؛ اين موارد در غالب سه دسته ويژگي عمومي، ساختاري و کاربردي/ قابليتي قرار گرفته و موارد مورد اشاره در دسته کاربردي/ قابليتي به عنوان الزامات کلان الگوهاي بلوغ دانش معرفي شده اند. در نهايت با تحليل نتايج و مقايسه هاي انجام شده، پيشنهادات و الزاماتي ارائه شده است که مي تواند در راستاي توسعه الگوهاي بلوغ مديريت دانش راهگشا باشد.

مديريت دانش، راهبردها و فرآيندهايي هستند كه قادرند توليد و جريان دانش را به منظور ايجاد و برآورده ساختن انتظارات سازمان، مشتريان و كاربران در كل سازمان به وجود آورند. مديريت دانش، فرايند گسترده اي است كه امر شناسايي، سازماندهي، انتقال و استفاده صحيح از اطلاعات و تجربيات داخلي سازمان را مورد توجه قرار مي دهد. امروزه دانش مهم ترين دارايي سازمان ها محسوب مي شود، لذا مديريت دانش به منزله چالش كشف دانايي هاي فردي و تبديل آن به يك موضوع اطلاعاتي به نحوي كه بتوان آن را در پايگاه هاي اطلاعاتي ذخيره كرد، با ديگران مبادله نمود و در فرايند كارهاي روزمره به كار گرفت.

مدیریت فناوری کلیدی ترین ابزار برای بدست آوردن و حفظ یک فناوری میباشد. لذا ما در این مقاله در راستای بدست آوردن فناوری تولید برق برای فروشگاه ها توسط وزن مشتریان پشت ویترین، اقدام به تجزیه و تحلیل برخی اجزای مهم در مدیریت فناوری مذکور نموده ایم. بررسی انواع دانش فنی موجود در این فناوری ،بومی سازی و مدیریت نوآوری های موجود در این فناوری از مواردی است که ابتدا به آن میپردازیم .در مدیریت فناوری از ابتدایی ترین اهدافی که دنبال میکنیم مسئله نهادینه کردن فناوری و توانایی ایجاد تغییر و نوآوری در فناوری مورد نظرمان میباشد و لازمه آن دستیابی به بالاترین سطح دانش فنی آن فناوری میباشد که برای رسیدن به این اهداف نیازمند سیاست ها و راهبرد های منسجمی خواهیم بود.
در صورت توانایی رسیدن به سطوح بالای دانش در این فناوری و نهادینه ساختن آن قادر خواهیم بود که در آن ایجاد نوآوری نموده و مالک این فناوری نوین باشیم. با استفاده از مراکز رشد و پارکهای فناوری و خوشه های صنعتی میتوانیم فناوری مورد نظر را قابل تولید و تجاری بنماییم و از سر ریز های احتمالی آن در راستای نواوری های بیشتر و ایجاد اشتغال استفاده کنیم و پس از حفاظت از فناوری بدست آمده اقدام به پیش بینی و پیشگویی های لازم برای بهبود فناوری موجود و یا ایجاد فناوری های جدید بنماییم زیرا در صورت عدم توجه به آینده محتملا از دنیای رقابتی فناوری عقب خواهیم ماند.

دانش داده كاوي يكي از ده علم برتر قرن اخير است. اين دانش با بهره گيري از علوم مختلف همچون آمار، رياضيات و هوش مصنوعي پاسخ گوي نيازهاي جديدي از جمله پيش بيني و كشف الگوهاي پنهان در داده ها است و به عنوان پل ارتباطي ميان علم آمار، هوش مصنوعي، الگو شناسي، فراگيري ماشين و بازنمايي بصري شناخته مي شود.

فن داده كاوي سازمانها و شركت ها را قادر مي سازد تا از سرمايه داده هاي خود بهره برداري نموده و از آن به عنوان ابزاري براي پشتيباني فرآيند تصميم گيري استفاده كنند.

از اواخر دهه 90، مديريت دانش به عنوان روش نوين مديريتي، بحث داغ متون مديريت و ديگر حوزه‌هاي وابسته بود. اين روش، در واقع تكامل ديگر روش‌هاي مديريتي است، نه چيزي كه ناگهان كشف شده باشد و بتواند طي شش ماه در سازمان پياده شود. سازمان‌هاي موفق، دريافته‌اند كه دانش، مهمترين دارايي آنهاست و برخي اصول اساسي مديريت دانش، در كاركنان و سازمان و جود دارد و آنان به مديريت دانش به عنوان عامل كليدي موفقيت سازمان مي‌نگرند. به همين دليل، سرمايه‌گذاري هنگفتي براي به‌كارگيري اين نوع مديريت، هزينه كرده‌اند.