ر سازمان­ها تضاد در سطوح مختلفی نمایان می شود که این سطوح عبارتند از درون-فردی، میان فردی، میان فرد و گروه، و میان-گروهی.

به منظور مهار تضاد، استراتژی­های مختلفی قابل اتخاذ است که ذیلاً به معرفی اجمالی هر یک می­پردازیم:

1.استراتژی ایجاد رقابت:

اگر دو فرد و يا دو گروه مصمم باشند كه به خواسته‎هاي خود دست يابند و روحيه همكاري هم با يكديگر نداشته باشند، در اينجا از استراتژي رقابت استفاده مي‎كنند. اين دو گروه بايد به طور نظام‎مند و بدون مزاحمت براي همديگر تلاش كنند. استراتژي طرفين در رقابت برد و باخت است و يكي برنده مي‎شود و ديگري بازنده خواهد بود.

موارد استفاده:

الف- زماني كه به اقدام سريع و قاطع نياز باشد. برخي مسايل در سازمان به وجود مي‎آيد كه بايد به سرعت دربارة آن تصميم گرفت. در اينجا براي رسيدن به تصميم صحيح، رقابت ايجاد مي‎كنيم.

ب-در مسائل مهمي كه نياز به خلاقيت ونوآوري دارد.

پ- در موضوعاتي كه براي سلامت سازمان، حياتي است.

2. استراتژی اعتماد سازی و همکاری:

در صورتی که افراد روحیه همکاری داشته باشند و در عین حال تمایل دارند به اهداف خود برسند، می توان استراتژی برد-برد اتخاذ کرد و وارد مذاکرات اعتماد سازی جهت توسعه همکاری شد.

موارد استفاده:

· براي يافتن راه حل اجماعي؛ هنگامي كه هم خواسته ما و هم خواسته مخالفان خيلي مهم باشد، چاره‎اي جز همكاري و مصالحه نداريم.

· براي تلفيق بينش‎هاي افرادي كه داراي ديدگاههاي متفاوت‎اند؛ مثلاً هر كس از منظري خاص به موضوعي نگاه مي‎كند كه ممكن است با فرد ديگر كاملاً متفاوت باشد.

· براي جلب تعهد افراد؛ مي‎خواهيد همه افراد وفادار باشند و در اجراي دستورات كاملاً هماهنگ باشند. زماني مي‎توان همكاري و تعهد تمام افراد را جلب نمود كه به اجماع برسيم؛ يعني همه با آن راه حل خاص موافق باشند و درصورتي به اجماع مي‎رسيم كه افراد استراتژي همكاري را برگزينند.

3. استراتژی فرار از استرس:

این استراتژی زمانی مناسب است که افراد در مورد تصمیمات خود مطمئن و مصمم نیستند و در عین حال تمایلی به همکاری نیز ندارند. این استراتژی زمانی کاربرد دارد که موضوع جدیت و اهمیت لازم را ندارد و بنابر این می­توان از طرح آن صرف نظر کرد. مورد دیگر کاربرد این روش زمانی است که احتمال تحقق اهداف کم باشد و یا بروز اختلاف موجب قطع ارتباط بلندمدت می­شود. این استراتژی برای آرام سازی افراد و کاهش عصبانیت ایشان مناسب است و می­تواند برای موارد جمع آوری اطلاعات نیز کاربرد داشته باشد.

4. استراتژی نرمش:

توافق یا سازش می تواند برای تصحیح اشتباهات قبلی و یا ایجاد اعتبار از لحاظ اجتماعی کاربرد داشته باشد. در عین حال زمانی که هماهنگی و ثبات مهم باشد می­توان از این روش استفاده کرد.

5. استراتژی مصالحه

این استراتژی مستلزم این است که طرفین به یکدیگر امتیاز دهند. در اینجا روحیه همکاری در سطح متوسط است ولی طرفین مصمم به حل مشکل هستند. در اینجا اهداف مهمند ولی ارزش شکست احتمالی را ندارند. در عین حال طرفین در اینجا قدرت برابر دارند، راه حل سریعاً حاصل می­شود و می­تواند موقتی باشد. قاعدتاً زمانی که استراتژی­های رقابت و همکاری کارآیی نداشته باشند است که به استراتژی مصالحه رو می آوریم.


منبع:وب سایت همکاران سیستم