راز 10/90 را كشف كن. پي بردن به اين راز زندگيت را تغيير خواهد داد .
راز 10/90 باور نكردني است! تعداد اندكي از مردم از آن با خبرند و آنرا در زندگي روزمره به كار مي برند
هر روز ميليونها نفر به ناحق از فشارها، مشكلات و رنجهايي در عذابند. اين آدمها چندان موفق بنظر نميرسند.
روزهاي بد، روزهاي بدتري بدنبال خواهد داشت. بنظر مي آيد دائما وقايع وحشتناكي در حال وقوع است، استرس هميشه وجود دارد، از خوشي خبري نيست و روابط بين افراد در حال از هم پاشيده شدن است. بهترين ساعات عمر با نگراني ها و دل مشغوليهاي بي مورد تلف مي شود. امكان لذت بردن از زندگي وجود ندارد. دوستيها از بين مي روند و زندگي بي رحم و كسالت آور بنظر مي رسد. و امكان لذت بردن از زندگي وجود ندارد.
جملات بالا توصيف حالات روحي شما نيز بود؟ اگر اينطور است نااميد نشويد .شما مي توانيد به انساني كاملا متفاوت تبديل شويد.
فقط كافيست به راز 10/90 پي ببريد و از آن در زندگيتان استفاده كنيد.
اين راز ميتواند زندگيتان را تغيير دهد. اين راز چيست؟
10% زندگي همه ما اتفاقاتي است كه مي افتد . اما 90% بقيه چي؟ 90% بقيه هم عكس العملهايي هستند كه ما به آن 10% اتفاقات رخ داده، نشان مي دهيم.
اين يعني چه؟
در واقع هيچ كدام از ما كنترلي روي 10% اتفاقاتي كه برايمان مي افتد نداريم. ما نمي توانيم جلوي خراب شدن اتومبيل مان را بگيريم، ممكن است هواپيمايمان دير برسد و تمام برنامه هاي ما به هم بريزد. و يا ممكن است ماشين ديگري در ازدحام و شلوغي خيابان راه ما را بند بياورد.
بله اين عكس العملهاي ما است كه 90% بقيه اتفاقات را شكل مي دهد.
تو هيج كنترلي روي چراغ راهنمايي رانندگي نداري كه كي قرمز است يا كي سبز مي شود اما ميتواني عكس العمل خود را در مورد چراغ قرمز كه طولاني بنظر مي رسد كنترل كني. با كنترل خودت در مواقع لازم مانع از مورد تمسخر قرار گرفتن توسط ديگران خواهي شد.
مثالي مي زنم:
تو در حال صرف صبحانه با خانواده هستي كه دست دختر كوچكت به فنجان چاي مي خورد و همه آن روي لباست مي ريزد. خوب تا اينجا كنترل اوضاع دست تو نبود و تو نمي توانستي مانع از وقوع آن شوي. اما خوب دقت كن:
اينكه چه اتفاقاتي بعد از آن بيفتد كاملا در دست توست.
تو عصباني مي شوي، شايد فحش هم بدهي و به شدت دخترت را براي ريختن چاي روي بلوزت دعوا مي كني. دخترت گريه مي كند. تو هم بعد از دعوا كردن او به طرف همسرت برمي گردي و از او هم براي اينكه فنجان چاي را درست لبه ميز گذاشته است، انتفاد مي كني. درگيري لفظي كوتاهي بين شما پيش مي آيد. تو با عصبانيت به طبقه بالا مي روي بلوزت را عوض مي كني و بعد با عجله پايين مي آيي و مي بييني كه دخترت در حالي كه هق هق مي كند هنوز در حال خوردن صبحانه اش است، پس هنوز آماده رفتن به مدرسه نيست، بنابراين كمي دير مي جنبد و از سرويس مدرسه جا مي ماند. همسرت هم دير كرده است و بايد هر چه سريعتر خود را به محل كارش برساند. حالا اين تو هستي كه بايد با عجله ماشين را روشن كني و دختر كوچكت را به مدرسه برساني.
چون ديرت شده است مجبوري با سرعت بيشتر از حد مجاز رانندگي كني. پس از 15 دقيقه تأخير و يك قبض جريمه بالاخره به مدرسه مي رسي. دخترت كه خيلي عجله دارد بدون خداحافظي به طرف ساختمان مدرسه مي دود.
حالا تو با 20 تأخير به اداره مي رسي، ولي تازه مي فهمي كه كيفت را با خودت نياورده اي. روزت را خيلي بد شروع كرده اي و با گذشت ساعت ها مي بيني كه اوضاع دارد بدتر و بدتر هم مي شود. زمان كار تمام شده است و وقتش است كه به خانه برگردي.
وقتي به خانه مي رسي متوجه مي شود اشكالي در روابط تو با همسر و دخترت بوجود آمده است. مي داني چرا؟ بخاطر عكس العملهايي كه امروز صبح به آن اتفاق نشان دادي.
خوب فكر مي كني چرا چنين روز بدي را پشت سرگذاشتي؟
1ـ آيا فنجان چاي باعث آن شد؟
2ـ آيا دخترت مقصر بود؟
3ـ آيا پليس و جريمه اي كه شدي اين اوضاع را پيش آورد؟
4ـ آيا خودت اوضاع را به اين شكل درآوردي؟
بله البته كه پاسخ 4 درست است. تو هيچ كنترلي بر ريخته شدن فنجان چاي نداشتي اما عكس العمل تو در طول 5 دقيقه پس از آن اتفاق بود كه تمام روزت را خراب كرد.
اما آنچه كه مي توانست و درست بود كه اتفاق بيافتد تا روز خوبي در انتظار تو باشد چه بود؟
فنجان چاي روي بلوزت مي ريزد.
دخترت مي خواهد بزند زير گريه، اما تو خيلي آرام مي گويي:
اشكالي ندارد عزيزم، فقط دفعه بعد دقت بيشتري بكن تا فنجان چاي را نريزي حوله اي بر مي داري و به طبقه بالا مي روي. بعد از عوض كردن بلوز. كيفت را برمي داري و سريع به طبقه پايين مي آيي. از پنجره مي بيني دخترت در حاليكه دارد براي تو و مادرش دست تكان مي دهد، سوار سرويس مدرسه شد.
قبل از رفتن به محل كارت با همسرت خداحافظي مي كني. پنج دقيقه هم زودتر به اداره مي رسي و با خوشرويي شروع به احوالپرسي با همكاران مي كني. رئيس به تو مي گويد كه روز خوبي در پيش خواهيد داشت.
ديدي كه اين دو عكس العمل متفاوت به يك اتفاق چه نتايج متفاوتي بدنبال داشت!!!
دو سناريوي مختلف كه شروعي مشابه داشتند به دو گونه كاملا (برعكس ) متناقض پايان يافتند . چرا؟ چون عكس العمل تو متفاوت بود.
همانطور كه گفتم، ما هيچ كنترلي روي 10% از اتفاقاتي كه برايمان مي افتد نداريم، اما 90% بقيه را با عكس العمل خودمان نسبت به آن اتفاقات شكل مي دهيم.
براي بكار بردن راز10/90 چند راه پيشنهاد مي كنم:
اگر كسي حرف بدي در مورد تو به زبان آورد از كوره در نرو، بگذار ناراحتيت فروكش كند البته مي تواني بگذاري كه آن حرف تاثير ناخوشايندي بر تو بگذارد اما با نشان دادن عكس العمل مناسبي به آن مي تواني از خراب شدن بقيه روزت جلوگيري كني. يك عكس العمل بد و نامناسب به اتفاقي كه افتاده است ميتواند باعث از دست دادن دوستانت، اخراج شدنت و مورد فشار قرار گرفتنت شود.
اگر راننده اي در خيابان جلوي تو بپيچد و راه تو را بند آورد، با عصبانيت روي فرمان ماشين مي كوبي! (يكي از دوستان من از عصبانيت فرمان ماشينش را از جا كند) آيا فحش مي دهي و يا فشار خونت خيلي سريع بالا مي رود! و يا اينكه پياده مي شوي و با آن راننده خاطي گلاويز مي شوي!
براي چه كسي اهميت دارد كه 10 دقيقه ديرتر به اداره برسي؟
چرا اجازه مي دهي روزت خراب شود؟
راز 10/90 را هميشه به ياد داشته باش و نگراني را از خودت دور كن.
وقتي به تو خبر مي دهند كه از محل كارت اخراج شده اي
چرا مي گذاري خوابت با افكار پريشان به هم بريزد و عصبي تر شوي؟
بهتر نيست بجاي اينكه انرژي و وقتت را صرف نگران شدن بكني از آن براي پيدا كردن كار جديدي استفاده كني؟
وقتي هواپيما دير مي رسد و تمام برنامه هايت بهم مي ريزد چرا عصبانيت خود را سر كمك خلبان خالي مي كني؟ او كه هيچ كنترلي بر اوضاع نداشته است، از اين فرصتي كه تا رسيدن هواپيما باقي است ميتواني براي مطالعه، آشنا شدن با ساير مسافرين و ... استفاده كني. با تحت فشار قرار دادن خود در چنين مواقعي فقط باعث مي شوي اوضاع بدتر و بدتر شود.
حالا ديگر به راز 10/90 پي برده اي، آنرا در كارهاي روزانه ات به كار ببند و از نتايج شگفت انگيزي كه به ارمغان مي آورد لذت ببر.
