گوشيها دارند هوشمندتر ميشوند و با گذشت زمان، تمام گوشيها به سطحي از كاربردهاي پيشرفته خواهند رسيد كه با نمونههاي هوشمند امروزي برابري خواهند كرد.
بنا به گفته يك تحليلگر مركز تحقيقاتي گارتنر، مشخصات يك گوشي موبايل هوشمند عبارت است از: صفحه نمايش بزرگ، قابليت كار با اطلاعات، ابزاري دستي براي ارائه كاراييهاي كامل يك تلفن، و در عين حال قابليتهاي يك PDA را نيز داشته باشد.
اغلب ناظران صنعتي و توليدكنندگان با اين تعريف تقريباً ساده اين تحليلگر موافقند، اما از نظر طراحان اين گوشيها، شكي نيست كه قابليت كار با برنامههاي كاربردي، به طور قطع يكي از ويژگيها و خصوصيات اصلي اين دستگاهها بهشمار ميرود.
جيسون لانگريج، مدير تجارت موبايل مايكروسافت در انگلستان، در اينباره ميگويد: از نظر ما گوشي هوشمند تركيبي از دستگاههاي سنتيِ ارتباطي با برنامههاي كاربردي و اطلاعات پيشرفته است.
در يك تعريف سادهتر، يك گوشي پيشرفته امكان دسترسي شما به ايميلهايتان را مقدور ميسازد، اما يك گوشي هوشمند ميتواند ايميلها و تقويم قرارها را با پيسي هماهنگ سازد.
به هرحال ارائه يك تعريف كامل و جامع از گوشي هوشمند بسيار فراتر از تعاريفي است كه ويژگيهايي مانند قابليت اجراي برنامههاي كاربردي را دربر ميگيرد. اين تعريف در بطن خود گوشي نهفته است.
گوشيهاي هوشمند در حقيقت بيشتر، خصوصيات پيسيها را دارند تا گوشي موبايل. خصيصه اصلي يك گوشي هوشمند از نظر عامه مردم اين است كه قابل برنامهريزي باشد. تحليلگر ديگري از Ovum وجه تمايز يك گوشي هوشمند را در دارا بودن سيستم عامل باز و قابليت نصب و لغو آزادانه برنامههاي كاربردي ميداند.
شايد بتوان مناسبترين تعريف گوشي هوشمند را از قول يكي از متخصصان IT اينگونه بيان نمود: من وقتي يك گوشي را ميبينم، ميتوانم هوشمند بودن آن را تشخيص بدهم. گوشي هوشمند دستگاهي است كه مديران از كاركنان فني خود ميخواهند آن را برايشان تنظيم نمايند و مدير مربوطه در حال بازگشت به خانه و روي صندلي عقب تاكسي، اطلاعات حساس شركت را مرور ميكند.
برخلاف ديگر گوشيهاي موبايل، گوشيهاي هوشمند ميتوانند هدف انواع ويروسها و بدافزارها قرار گيرند. مسلماً اكثر ويروسها و كرمها به طور معقولانهاي با هدف فعال شدن، با ملايمت از كاربران درخواست ميكنند عمل خاصي را انجام دهند.
امنيت به طور حتم يكي از مشخصههاي تلفن هوشمند است. نيك ايوانز، يكي از اعضاي سيليكون داتكام و مدير بخش تأمين بودجه تجهيزات كليدي، ميگويد: گوشي هوشمند يك كابوس براي مديريت، پشتيباني و امنيت است. داشتن اين گوشي به معني صرف هزينه بيشتر براي ارسال پيامهاي چندرسانهاي و استفاده از امكانات نسل سوم (3G)، از دست دادن زمان و اتلاف وقت به منظور هماهنگنمودن اطلاعات گوشي با لپتاپ و پذيرش ريسك امنيتي با به همراه داشتن كل بانك اطلاعات شركت در يك ابزار زيبا و جذاب است كه هميشه احتمال سرقت آن وجود دارد.
مارك ادواردز، مدير ارشد بخش مديريت ابزار شركت mFormation، عقيده دارد: وقتي ابزار پيشرفتهاي مانند يك گوشي هوشمند داريد، بايد اطمينان داشته باشيد كه كسي به اطلاعات آن دسترسي پيدا نخواهد كرد. وقتي مردم از نرمافزارهاي پيچيدهتر و پيشرفتهتر استفاده ميكنند، ما با درخواستهاي امنيتي ببيشتري روبهرو خواهيم بود.
به هرحال بحث در اين مورد كه تلفنهاي هوشمند شامل چه چيزهايي است يا چه چيزهايي را در برنميگيرد، مسلماً يك بحث زودگذر خواهد بود. گوشيها هر روز در حال هوشمندتر شدنند و با گذشت زمان، تمام گوشيها به سطحي از كاربردهاي پيشرفته خواهند رسيد كه با نمونههاي هوشمند امروزي برابري خواهند كرد.
مثال واضح اين مسئله مربوط به سال 2000 است. يعني زماني كه سيستمعامل سيمبيان طفلي نورسيده بود و ايده ويندوز موبايل هم هنوز به ذهن برنامهنويسان مايكروسافت خطور نكرده بود. لفظ <هوشمند> براي اولين گوشي سيمبيان يعني Ericsson R380 به كار برده شد كه امكاناتي همچون ايميل، تقويم قابل برنامهريزي و وب (البته به شكل WAP) را عرضه نمود. اين گوشي حتي از لحاظ نظري قابليت هماهنگي با ايميل شما را نيز داشت. البته اينكار را به اين شكل آسان كه امروزه صورت ميپذيرد، انجام نميداد.
اينك و از آن زمان تا به امروز، يك دور كامل طي شده است. آخرين مدل گوشي سونياريكسون تمام ويژگيهايي كه يك گوشي هوشمند بايد داشته باشد را دارد. مشخصاتي كه همانند تمام گوشيهاي مجهز همخانواده خود، هنوز خواهان كافي پيدا نكرده است. اين شركت ژاپني- سوئدي در حال تبديل عنوان به
است. با اين حساب زماني كه توليدكنندگان در حال دورشدن از مفاهيم اوليه هستند، چگونه ميتوان از كاربران توقع داشت بدانند وسيلهاي كه در جيب دارند چيست؟
ديويد وود، يكي از مهندسان نوكيا، يعني بزرگترين شركت فروشنده سيستمعامل تلفنهاي هوشمند (سيمبيان) ميگويد: گوشيهاي هوشمند دو تفاوت اساسي با گوشيهاي معمولي دارند: اول، چگونگي ساخت و دوم، كاري كه انجام ميدهند. چگونگي ساخت به اين معني است كه در ساخت اين گوشيها از سيستمهاي باز استفاده ميشود (سيستم باز يا Open System به گونهاي طراحي گفته ميشود كه ضمن قبول دستهاي از استانداردهاي عام و مورد قبول، قابليت كار با هر نرمافزار و سختافزاري را داشته باشد).
استفاده از اين نوع سيستمها به منظور بهره بردن از مهارت، نيرو و ابداعات شركتهاي مختلف در دامنه وسيعي از صنايع متفاوت است و نتيجه اين امر، توسعه ساختاري گوشيهاي موبايل از طريق اصلاح سريع و بهبود دائمي خواهد بود. اين نظر آقاي وود، علاوه بر مشخص كردن دو راه براي تشخيص گوشيهاي هوشمند، به دو گروه اصلي كه اغلب نياز دارند تا اين تعريف انجام گيرد نيز اشاره دارد؛ صنعت و كاربران.
براي صنعت و سازندگان گوشيهاي هوشمند، همه چيز در نرمافزار خلاصه ميشود. گوشيهاي هوشمند، يك سيستمعامل چندوظيفهاي (Multitasking) و قابل برنامهريزي دارند كه كاربران را قادر ميسازد خود را با قابليتها و امكانات گوشي خود هماهنگ كنند. از طرف ديگر براي كاربران مسئله هنوز همان قابليتها و امكانات است؛ با اين تفاوت كه آنان به اين مسئله از جنبه ديگري نگاه ميكنند.
از نگاه كاربران ، گوشي تلفن وسيلهاي است كه به آنها امكان كار و دسترسي به جديدترين برنامههاي تجاري، ايميل بيسيم، اتوماسيون تجاري و مديريت توزيع شبكهاي را ميدهد و در عين حال اين توانايي را ايجاد مي كند تا نتايج را با نرمافزاري در دفتر شركت خود به اشتراك بگذارند و هماهنگ سازند. بنابراين تعريفي كه كاربران خواهند داشت، وابسته به عملكرد توليدكنندگان گوشيهاي هوشمند است و نتيجه اين خواهد بود كه اين تعاريف پيوسته با عرضه آخرين برنامههاي كاربردي، جديدترين سيستم عاملها و پيشرفتهترين قابليتها و امكانات تغيير مييابند.
در انتها اگر فكر ميكنيد كه صاحب يك گوشي هوشمند هستيد، احتمالاً همينطور هم هست، ولي اگر فكر ميكنيد همين گوشي طي دو سال آينده همچنان هوشمند ناميده خواهد شد، به طور حتم در اشتباهيد.
