ایسایا برلین در رساله معروف خود به نام « خارپشت و روباه » جهان را به دو گروه: خارپشت ها و روباه ها تقسیم می کند. این اصطلاح برگرفته از ضرب المثل یونانی قدیمی است که می گوید: « روباه خیلی چیزها می داند، اما خارپشت فقط یک چیز خیلی مهم را می داند».
ماروین برسلر، استاد دانشگاه پرینستون، در یکی از گفتگوهای طولانی که با وی انجام گرفت به نیروی خارپشت اشاره کرد: « شما می خواهید بدانید، کدام دسته از افراد می توانند، بر کسانی که به اندازه خود آنان با هوشند، بیشترین تاثیر را بگذارند؟ آنها خارپشت ها هستند.» فروید و ضمیر ناخودآگاه. داروین و انتخاب طبیعی، مارکس و اختلاف طبقاتی، انیشتین و نظریه نسبیت، آدام اسمیت و صنف کارگر- همه آنها خارپشت بودند.« کسانی که بزرگ ترین رد پاها را بر جای نهادند.» هزاران نفر به آنها گفتند: « عجب ایده خوبی، اما خیلی ژرف بین هستید! »...
به عبارت دقیق تر، مفهوم خارپشتی، مفهومی ساده و شفاف، ناشی از درک عمیق فصل مشترک سه محور فکری زیر است:
1.شما در چه زمینه ای می توانید بهترین عملکرد را درجهان داشته باشید( و در چه زمینه ای نمی توانید در دنیا بهترین باشید).
2.عامل حرکت موتور اقتصادی شما چست؟
3.شما به چه کاری علاقه دارید؟
اکنون فرض کنید زندگی کاری شما این سه معیار را در بردارد ...
مرجع: http://mashayekh.persianblog.ir
محمد مشایخ